Kendime not: Bu yazı, zaman zaman karaladığım birkaç yazının birleşimi. O yüzden biraz karışık olabilir ve o günlerde hissettiklerimi bugün hissetmiyor olabilirim. Az önce bir kitap okudum. Daha başındayım. Öykü, hikaye, roman ya da başka bir şey yazmak isteyip de başından geçmedikçe bunu yapamadığını söyleyen bir yazardan bahsediyor. Daha ilk sayfasında kendime benzettim. 2. paragrafında şöyle bir şey…
Film, Ethan Hawke ve Julie Delpy’nin başrolü paylaştığı üç filmden oluşur, sırasıyla: Before Sunrise (1995), Before Sunset (2004) ve Before Midnight (2013). Filmler, zamanla değişen aşkı ve insan ilişkilerini, yalın ama derin diyaloglarla anlatır. Her filmde karakterler aynıdır, fakat yaşları ilerledikçe bakış açıları da değişir. Bu yüzden üçleme, yalnızca bir aşk hikâyesi değil, aynı zamanda hayatın farklı dönemlerine…
Maksim Gorki’nin 26 Adam ve Bir Kız adlı eseri, üç kısa hikâyeden oluşur: Bir Kere Sonbaharda, Konovalov ve 26 Adam ve 1 Kız. Bu hikâyeler arasında ben en çok Konovalov’u beğendim. Hikâyeler kısa olmakla birlikte, insan ruhunu harekete geçiren o Rus romanlarının etkileyici anlatımına sahip. Konovalov, Gorki’nin en felsefi ve derinlikli hikâyelerinden biri. Hikâyede, anlatıcı ve dostu Konovalov…
Ah uzun zamandır bir kitap beni böylesine ağlatmamıştı. Okyanusun ortasında kalan çaresiz insanlara yardım etmek düpedüz Allah’ın, insanlara yardım elini uzatması değil midir? Allah insanlara her zaman ve her yerde yardım eder. Bunu çok iyi biliyorum. Ama bu gökten inen apaçık bir mucize değil miydi? 1719’da yayımlanan Robinson Crusoe, edebiyat tarihinin ilk modern romanlarından biri kabul edilir. Kahramanımız…
Bayılmıştım bu kitaba da. Zaten bu blogda yalnızca bayılıp ayıldığım kitaplara yer veriyorum (bu arada ayılıp bayılma yazacaktım ama anlamsal olarak önce bayılıp sonra ayılmamız gerektiğini düşündüm, deyimlerin canı cehenneme, anlam her şeydir). Kitap, yazarın yarı otobiyografik nitelik taşıyan Adrien Zograffi karakteri üzerinden ilerler. Kitapta; Adrien’in gezileri, karşılaştığı insanlar, dostlukları ve hayal kırıklıkları aracılığıyla yaşama tutkusu, özgürlük arayışı…
Filmin afişlerinde bir din adamı ve bilim adamının çekiştiğini görüyoruz ama asıl önemli olanı görmüyoruz: Bilim adamlarının da en az bağnaz din adamları kadar yobaz olduğu afişlerde yok. Üzülerek izledim. İnsanlığın hikayesidir bu. İlgi alanlarına hitap edeceklerine öneririm. Bence mükemmeldi.
MS. 350li yıllar. O günden bugüne bir şey değişmedi. Paganlar güçlü olduklarını düşündükleri için Hristiyanlara saldırıyor, Hristiyanlar güçlü oldukları için paganlara. İsa’dan yaklaşık 350 yıl sonra Allah’ın dininden hiçbir şeyin kalmadığına şahit olabilirsiniz.. Ne diyebilirim ki, izlemelisiniz. Güçlüler üstün gelmişse bu felaket demektir.
